Kai Verbij, opgegroeid in Hoogmade. Je kwam voor de tweede keer uit op de Olympische Spelen. Op het allerhoogste podium van de sport kon jij je gaan meten met de ‘groten der aarde.’

Na eerder in PyeongChang te hebben gereden was het nu Beijing. Dit onder unieke omstandigheden; iets met een virus…

Wat ooit begon als een sport waaraan je veel plezier beleefde, groeide dat door tot een leven als prof. Elke dag bezig zijn om het beste uit jezelf te halen, tijdens wedstrijden ijskoud proberen te pieken en altijd de prestaties onder een vergrootglas. Het leven van een topsporter lijkt een mythisch bestaan maar het is keihard werken en héél veel dingen laten.

Het maakt de prestaties op de Spelen zo uniek: jarenlang trainen om op dat ene moment boven jezelf uit te stijgen.

Als dorpsgenoten hebben we er naar uitgekeken. Eigenlijk al jaren, we volgen je prestaties sinds je baanrecords verbrak in Leiden, rijdend voor ijsclub Hoogmade. Debuteren op het hoogste nationale niveau; internationaal doorbreken; wereldkampioen worden. Het is ronduit indrukwekkend! De verwachtingen waren hoog, de druk zal enorm zijn geweest voor je.

Met die druk kan je uitstekend omgaan, koelbloedig en stoïcijns richt jij je op om totaal gefocust te presteren.

Vrijdag 18 februari zat heel Hoogmade -en de rest van de wereld- klaar even na half elf. Je mocht in rit 15 tegen de Canadees Laurent Dubreuil, geen misselijke tegenstander zo bleek.

Beide een geweldige opening, een prima eerste ronde, zeker van Dubreuil, maar toen…

Die wissel.

In een split second moest je een beslissing nemen. Eén voor jezelf, maar ook voor je opponent. Je richtte jezelf op, letterlijk. De analytici waren hard. Je had niet op mogen geven en voor eigen succes moeten gaan.

Later voor de camera bij Bert Maalderink gaf je zeer volwassen en respectvol je eigen analyse. Hoe zuur de druiven ook waren, je stond ook daar eerlijk je verhaal te doen. Dat kenmerkt je: eerlijkheid en respect.

We hebben veel gezien op de Spelen; ware topsport, grootse overwinningen, bijzondere prestaties. Hoogtepunten en ook dieptepunten…

Je persoonlijke doelen zijn op de Spelen wellicht nog niet behaald. Maar wat jij de wereld hebt laten zien was ongekend. Het best en het allermooist werd dat door je eigen zus verteld in het programma Op1. Geëmotioneerd beschreef ze jouw ware karakter. Je gaf in een allesbepalende tel je eigen Olympische droom op, maar verknalde die van je tegenstander niet.

Het vuur waarmee Mai het beschreef en de liefde en het respect die ze voor je voelt, spatte van het scherm.

Er wordt dan geen goud voor uitgedeeld, maar het was het zeker waard!

Kai, je hebt ons deze Spelen laten zien hoe sport bedoeld is: strijden met respect voor elkaar en voor het hoogst haalbare. Als sportman heb je het in jouw ogen misschien nog niet bereikt, als mens heb je het daadkrachtig laten zien. Verliezen op de meest nette manier; keiharde topsport, maar in plaats van ikke, ikke, ikke lukt het je op het môment suprème om de droom van een ander te laten leven.

Het tekent de mens Kai Verbij en je opvoeding. Wat mogen je familie en vrienden trots op je zijn. Als je als sporter zo dicht bij jezelf kunt blijven, dwing je er nog meer respect mee af dan die plak eremetaal!

Wanneer we het nog een beetje groter mogen maken kunnen we er allemaal lering uit trekken: je liet de meest beschaafde vorm van strijd zien. Geen egoïsme maar socialisme. Samen strijden op sportieve wijze. Zo waren de Spelen ooit bedoeld!

Kai, je bent daarmee een voorbeeld voor ons allen. Iedereen kan leren van jou en je familie. Waardig verliezen is een kunst, deze weet je dus ook te verstaan. Voor de toekomst gunnen we je het allerbeste. Wat zou het mooi zijn als je over vier jaar in Milaan opnieuw de kans hebt!

Het respect en de waardering die we voor jou hebben is tot ongekende hoogte gegroeid.

Voor ons ben en blijf je een ware kampioen!

Wat zou het mooi zijn als er in de toekomst een straatnaam in Hoogmade naar je vernoemd mag worden. Zoiets als: de Kai Verbijstraat of het Kai Verbijplein. Wat zou dan de ondertitel op het bord zijn? Wereldkampioen sprint of Voorbeeldig topsporter met een eerbiedwaardige carrière?


Bekijk hieronder het ontroerende fragment van de mooiste analyse van hét moment in de race:

Een reactie op “Ode aan Kai

  1. Wat een prachtige colum en absoluut diep respect voor de beslissing van Kai.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.